Hani kelam etmek istemezsin ya,edenleri de susturmak istersin ya.
Neye sarılacağını bilemezsin.
İş,eş,aş.
Hayallerine,umutlarına sarıl be.
Onlar yersiz,zamansız ve sadık.
Sen gel dedikçe gelirler,git dedikçe giderler.
Sarıl sımsıkı.
30 Ağustos 2013 Cuma
21 Ağustos 2013 Çarşamba
18 Ağustos 2013 Pazar
Hoppala gene mi Blog günleri??
Kendimi burada buldum aylaaar sonra!
''Kapatsam,silsem...Amaaan boşver!Şifresi neydi? Telefondan girebilirsem şifreyi hatırlayıp olur silerim de,kim uğraşacak...Neyse beklesin bakalım.'' Diye diye ertelediğim sevgili blogum.
Sana bir daha yazmayacağımı düşünmüştüm.
Hiç de ihtimal vermemiştim.
Hani o vakitleri geçirdim ya,sana ihtiyacım yoktu.Bendeki kendini beğenmişliğe bir bak ya!!
Sıkılıyorum bu sıra.
Kendimden.Sonra insanlardan.Sonra insanların yanında iğreti durmayayım diye gösterdiğim çabadan.Sonra o çabalamalar esnasında ben olmayan benden.
Sevmiyorum o BEN'i.
Rüyalar bitti,gerçek hayata gelindi.Gene gerçekler.
O mu bu mu?
Başvurular,Cviler...
Neden böyleyim?Ama bir de böyleyim?
İkilemler.
Ama kimseye anlatmaya mecalim yok.
Anlatasım da yok.
Kimseye koz veresim yani.
Aklımdaki daldan dola konan bu kızı ne yapmalı da sakinleştirmeli?
Nedir bu kendini dibe çekmeler?
Diye sorarken buldum kendimi burada....
''Kapatsam,silsem...Amaaan boşver!Şifresi neydi? Telefondan girebilirsem şifreyi hatırlayıp olur silerim de,kim uğraşacak...Neyse beklesin bakalım.'' Diye diye ertelediğim sevgili blogum.
Sana bir daha yazmayacağımı düşünmüştüm.
Hiç de ihtimal vermemiştim.
Hani o vakitleri geçirdim ya,sana ihtiyacım yoktu.Bendeki kendini beğenmişliğe bir bak ya!!
Sıkılıyorum bu sıra.
Kendimden.Sonra insanlardan.Sonra insanların yanında iğreti durmayayım diye gösterdiğim çabadan.Sonra o çabalamalar esnasında ben olmayan benden.
Sevmiyorum o BEN'i.
Rüyalar bitti,gerçek hayata gelindi.Gene gerçekler.
O mu bu mu?
Başvurular,Cviler...
Neden böyleyim?Ama bir de böyleyim?
İkilemler.
Ama kimseye anlatmaya mecalim yok.
Anlatasım da yok.
Kimseye koz veresim yani.
Aklımdaki daldan dola konan bu kızı ne yapmalı da sakinleştirmeli?
Nedir bu kendini dibe çekmeler?
Diye sorarken buldum kendimi burada....
17 Mayıs 2013 Cuma
Ben yeşillenirim...
Ben bitmem.Ben daha da yeşeririm.Arada yağan yağmurlarım yeşereyim diye...
Hani 1 hafta önce dalında bi adet yaprağı olmayan ağaç misali bi bakmışsın yeşillenmişim!
O kadar hızlı olur ki anlaşılmaz ama sırrı öncesinde ,ıslandığı vakitlerde...
Çok güzel olacak her şey,çok!
Hani 1 hafta önce dalında bi adet yaprağı olmayan ağaç misali bi bakmışsın yeşillenmişim!
O kadar hızlı olur ki anlaşılmaz ama sırrı öncesinde ,ıslandığı vakitlerde...
Çok güzel olacak her şey,çok!
3 Mayıs 2013 Cuma
...
Başkalarına değil, kendi gücüne inanacaksın.
Birinin boynuna asılarak durursan, karşındakini yormakla kalmazsın,
bir gün kendi kolların bile çekemez ağırlığını düşersin;
kimseye dayanmayacaksın! Dünya da sensin, evren de!
Kendini geliştireceksin.
Büyüyeceksin, olgunlaşacaksın.
Ruhunu da, aklını da bedenin gibi besleyeceksin.
Önce sen büyük olacaksın, farkında olacaksın, sonra dünyanın zevklerinin, aşkın, hayatın tadını çıkaracaksın.
Emanet hayatlara tutunup, ömrünü harcamayacaksın.
Ne olmasını bekliyorsan, sen öyle oturdukça, olmayacak.
Boşuna hayal kurmayacaksın!
Can Yücel der.
Birinin boynuna asılarak durursan, karşındakini yormakla kalmazsın,
bir gün kendi kolların bile çekemez ağırlığını düşersin;
kimseye dayanmayacaksın! Dünya da sensin, evren de!
Kendini geliştireceksin.
Büyüyeceksin, olgunlaşacaksın.
Ruhunu da, aklını da bedenin gibi besleyeceksin.
Önce sen büyük olacaksın, farkında olacaksın, sonra dünyanın zevklerinin, aşkın, hayatın tadını çıkaracaksın.
Emanet hayatlara tutunup, ömrünü harcamayacaksın.
Ne olmasını bekliyorsan, sen öyle oturdukça, olmayacak.
Boşuna hayal kurmayacaksın!
Can Yücel der.
1 Mayıs 2013 Çarşamba
28 Nisan 2013 Pazar
Zeytin çekirdeği
Bi şey diyim mi?
Ben kırıldıkça içimden yenilerimi doğuruyorum.
Yeni ,bazen küçük bazen büyüklerimi.
Yani şu sıralar hayatımın eşsiz bir tadı var aslında.
Her şeye rağmen.
Çok kötü bir hayatım yok allaha şükür hatta bazılarına göre çok da iyi bir hayatım var ama insan hep bir adım ötesini isteyen nankör,nefsine yenilen bir ölümlü!
Ben de onlardan biriyim,her ne kadar törpülemeye çalışsam da...
Dün zeytin çekirdeği hakkında bir yazı okudum.Uzun uzun bilgi vermicem.Zeytin çekirdeğini kırarsanız içinden bir çekirdek daha çıkar,sıvımsı bir hal.İşte o çekirdeğin içindeki çekirdek bizim midemize,cildimize,saçımıza,tırnağımıza iyi geliyormuş!
Hani o çöpe attığımız çekirdek!
Hani sadece''çekirdek'' gördüğümüz!
Ya kırılırsa,dahası öyle yuttuğunuzda boğazınızdan geçer geçmez o sert çekirdek parçalanmaya başlıyormuş...
Ne alaka mı?
Kırılmak acı veriyor.Doğru.Dağlanıyor ciğeriniz hatta her hatırlayışınızda.
Ama kırıldıkça kendinize şifa oluyorsunuz.
Kendinizi sarıyorsunuz.
Kaybetmeyi istemediklerinizi kaybettikten sonra (bu her şey olabilir,aile,eş,sevgili,iş,sağlık) hayatta bir düzen olduğunu kabul etmek zorunda kalıyorsunuz.
Yani ne yaparsanız yapın,o yaprak o daldan düşecek!
E o zaman ben de daha cesur olarak yeni okyanuslar keşfedeyim bu esnada diyorsunuz.
Gemimi batırıp batırmayacağım belli değil ama gittiği yere kadar.
Kırıldım,hatta parçalarımı da savurmaya bile kıyamadan aylarca yaşadım.
Sonra yavaş yavaş kendi ellerimle uzaklara fırlattım.
Çıplak,yeniden doğmuş bir yetişkinim şimdi.
İnsanların çıplaklığıma bakmaları da çok umurumda değil eskiden olduğu gibi.
Biliyorum ki ne giyinikken ne çıplakken beni ben gibi gördüler,görebilirler.
Sadece bir kaç dost.
Anne baba kardeş.
Kırıldıkça içimde yeni dallar patladı.
Çok da uzayacaklar hissediyorum.
Benim sabrım var,inancım var dahası zamanım var....
Ben kırıldıkça içimden yenilerimi doğuruyorum.
Yeni ,bazen küçük bazen büyüklerimi.
Yani şu sıralar hayatımın eşsiz bir tadı var aslında.
Her şeye rağmen.
Çok kötü bir hayatım yok allaha şükür hatta bazılarına göre çok da iyi bir hayatım var ama insan hep bir adım ötesini isteyen nankör,nefsine yenilen bir ölümlü!
Ben de onlardan biriyim,her ne kadar törpülemeye çalışsam da...
Dün zeytin çekirdeği hakkında bir yazı okudum.Uzun uzun bilgi vermicem.Zeytin çekirdeğini kırarsanız içinden bir çekirdek daha çıkar,sıvımsı bir hal.İşte o çekirdeğin içindeki çekirdek bizim midemize,cildimize,saçımıza,tırnağımıza iyi geliyormuş!
Hani o çöpe attığımız çekirdek!
Hani sadece''çekirdek'' gördüğümüz!
Ya kırılırsa,dahası öyle yuttuğunuzda boğazınızdan geçer geçmez o sert çekirdek parçalanmaya başlıyormuş...
Ne alaka mı?
Kırılmak acı veriyor.Doğru.Dağlanıyor ciğeriniz hatta her hatırlayışınızda.
Ama kırıldıkça kendinize şifa oluyorsunuz.
Kendinizi sarıyorsunuz.
Kaybetmeyi istemediklerinizi kaybettikten sonra (bu her şey olabilir,aile,eş,sevgili,iş,sağlık) hayatta bir düzen olduğunu kabul etmek zorunda kalıyorsunuz.
Yani ne yaparsanız yapın,o yaprak o daldan düşecek!
E o zaman ben de daha cesur olarak yeni okyanuslar keşfedeyim bu esnada diyorsunuz.
Gemimi batırıp batırmayacağım belli değil ama gittiği yere kadar.
Kırıldım,hatta parçalarımı da savurmaya bile kıyamadan aylarca yaşadım.
Sonra yavaş yavaş kendi ellerimle uzaklara fırlattım.
Çıplak,yeniden doğmuş bir yetişkinim şimdi.
İnsanların çıplaklığıma bakmaları da çok umurumda değil eskiden olduğu gibi.
Biliyorum ki ne giyinikken ne çıplakken beni ben gibi gördüler,görebilirler.
Sadece bir kaç dost.
Anne baba kardeş.
Kırıldıkça içimde yeni dallar patladı.
Çok da uzayacaklar hissediyorum.
Benim sabrım var,inancım var dahası zamanım var....
Bir gün...:)
Ben bir dilek tuttum!
Bir gün bu manzarayı yaşayarak çekeceğim!
Ne zaman bilinmez.
Yalnız ya da değil bilinmez.Ama gönlümden geçen sevdiğimle.
Kimi seveceğim bilinmez.Ama güvendiğimde.
Güvenmek tekrardan ne kadar zaman alır, bilinmez.
Ama o işler zaten hiç mi hiç bilinmez...
Bir gün bunu yaşayacağım...
İnş'allah.
27 Nisan 2013 Cumartesi
Bir cumartesi zırvalaması
Çalışmayı sevmek diye bir şey var.
Hani bazen seve seve çalışırsın bazen de severek yapacağın şeye ulaşmak için zorla çalışmak vardır.
Ah o zorla olanlar...
Hani o tempoya girme aşaması ,heh o işte!
Bi girersin,bi çıkarsın.Bazen kaçarsın,bazen inat edersin ama o aşama işte.
Bi girsem çıkmak da istemiyorum ki ben çalışmadığım,boş durduğum zamanları hiç mi hiç sevmiyorum.
Şu sıralar mutluluk formülüm çalışmakta!
Hadi mutluluk!
E hadi ama!
Hani bazen seve seve çalışırsın bazen de severek yapacağın şeye ulaşmak için zorla çalışmak vardır.
Ah o zorla olanlar...
Hani o tempoya girme aşaması ,heh o işte!
Bi girersin,bi çıkarsın.Bazen kaçarsın,bazen inat edersin ama o aşama işte.
Bi girsem çıkmak da istemiyorum ki ben çalışmadığım,boş durduğum zamanları hiç mi hiç sevmiyorum.
Şu sıralar mutluluk formülüm çalışmakta!
Hadi mutluluk!
E hadi ama!
26 Nisan 2013 Cuma
Bu bahar başka bahar.
1) Huzurlar çeşit çeşittir.Ve bazen bazı huzurları tatmak için bazılarını kaybetmek gerekir.Bu başta büyük kayıp gibi gözükür ama sonradan anlaşılır.
2)Hep ama hep devam etmek diye bir şey vardır. Her şeye,herkese,geçmişine,öfkene,kırgınlığına
yalnızlığa,umutsuzluğa,kara,çamura rağmen.Düşe düşe daha hızlı kalkmayı öğrenirsin ve de kendine değer vermeyi.
3)Senin acılarını sarmak yerine sana daha da acı vererek sözde yanında olan erkek diye bir şey varsa bu sen izin verdiğin içindir.Yani ya görmek istememişsindir ya da göremeyecek kadar kendini kör etmişsindir.
Her türlü aslında sensindir biraz da bunun seni acıtmasına izin veren.
Silkelenince biter gider.
4)Bazen bazı şeyler zamanla olur ,aslında her şey.Ama bunu sindirmek,idrak edebilmek için de büyümek gerekir.
Kaybeden,yenilen,eksiklik hisseden daha hızlı büyür.Hepsi noksanlıktır belki başta ama zamanla sana kazanç olarak döner.
Sabretmen ve hep inanman şartıyla.
5)Kaybettiklerin bazen gerçekten de kazandıklarındır.
6) Geçmişi geçmişte bırakmak ama onlardan ders çıkarmak şarttır.
7)Kiminle,nerede olursan ol her zaman öğreneceğin şeyler olur ve kendini sürekli yenilersin.Törpülersin.
8)Mutluluklar sıra sıra gelir,sıkıntılar gibi toptan değil.
9)Şükretmeyi becerirsen şükredecek şeylere sahip olursun.
10)Seni her zaman her yerde göreni duyanı hissettikçe ,havada olan her şey yerli yerine oturur.
11) Değerlerini diğerlerinden ayıramayan kimseden uzak durmak lazımdır.Yoksa kendini boş yere harcar insan.
12)Bildiğini,sahip olduğunu göze sokmak yerine daha da üstünü kapatmak lazımdır bazen.
13) İzlediğin,gördüğün,okuduğun mutlulukların içinde veya ardında muhakkak bir can sıkıntısı vardır yani sende olduğu gibi.
Tek sende değildir sorunlar,huzursuzluklar...
14) Gözyaşları aktıkça gözler ve kalp temizlenir.Gözler daha da parlar ve kalp yorgunluğunu atar.
15) Öğrenmek hiç bitmez,hiç.
2)Hep ama hep devam etmek diye bir şey vardır. Her şeye,herkese,geçmişine,öfkene,kırgınlığına
yalnızlığa,umutsuzluğa,kara,çamura rağmen.Düşe düşe daha hızlı kalkmayı öğrenirsin ve de kendine değer vermeyi.
3)Senin acılarını sarmak yerine sana daha da acı vererek sözde yanında olan erkek diye bir şey varsa bu sen izin verdiğin içindir.Yani ya görmek istememişsindir ya da göremeyecek kadar kendini kör etmişsindir.
Her türlü aslında sensindir biraz da bunun seni acıtmasına izin veren.
Silkelenince biter gider.
4)Bazen bazı şeyler zamanla olur ,aslında her şey.Ama bunu sindirmek,idrak edebilmek için de büyümek gerekir.
Kaybeden,yenilen,eksiklik hisseden daha hızlı büyür.Hepsi noksanlıktır belki başta ama zamanla sana kazanç olarak döner.
Sabretmen ve hep inanman şartıyla.
5)Kaybettiklerin bazen gerçekten de kazandıklarındır.
6) Geçmişi geçmişte bırakmak ama onlardan ders çıkarmak şarttır.
7)Kiminle,nerede olursan ol her zaman öğreneceğin şeyler olur ve kendini sürekli yenilersin.Törpülersin.
8)Mutluluklar sıra sıra gelir,sıkıntılar gibi toptan değil.
9)Şükretmeyi becerirsen şükredecek şeylere sahip olursun.
10)Seni her zaman her yerde göreni duyanı hissettikçe ,havada olan her şey yerli yerine oturur.
11) Değerlerini diğerlerinden ayıramayan kimseden uzak durmak lazımdır.Yoksa kendini boş yere harcar insan.
12)Bildiğini,sahip olduğunu göze sokmak yerine daha da üstünü kapatmak lazımdır bazen.
13) İzlediğin,gördüğün,okuduğun mutlulukların içinde veya ardında muhakkak bir can sıkıntısı vardır yani sende olduğu gibi.
Tek sende değildir sorunlar,huzursuzluklar...
14) Gözyaşları aktıkça gözler ve kalp temizlenir.Gözler daha da parlar ve kalp yorgunluğunu atar.
15) Öğrenmek hiç bitmez,hiç.
16 Nisan 2013 Salı
Şükretmek gerekir.
Şükretmek gerekir,hep.
Ağladıktan sonra gözlerinin eskisinden daha parlak olmasına,
Düştükçe daha hızlı kalkabilmeyi öğrendiğine,
Kendi kendini iyileştirebilecek kadar iradeli olmana,
Bazen istediklerin olmadığında,nasip değilmiş diyebilen bi gönle sahip olduğuna,
Geleceği karanlık görsen bile,bi yerlerde bütün o istediklerinin,hatta hayal bile edemediklerinin seni beklediğini yüreğine sokan o hisse,
Hayallerinin ötesine gitmene izin veren o büyük yaratıcının varlığına,
Güneşi görebilen gözlerine ve onu hissedebilen bedenine,
Seni özlüyoruz,bekliyoruz diyen dostlarının varlığına,
Seni çok özledim kızım diyen,babanın varlığına,
Yavrum diyerek uzaktan olsa bile göğsüne yatıran anneciğin varlığına,
Senle didişmeyi çok seven ama çok da seven bir kardeşe sahip olmana,
Dualarında olduğunu bildiklerine,
Beni önce kendime getiren,sonra beni benden alan,sonra gene beni bana bulduran kırık gönül hikayesine....
Şükretmek ,duaların en büyüğüdür.
Şükretmek sabırdır.
Şükretmek,daha da büyütür,susturur,gönlü genişletir...
Şükrettikçe seni yiyip bitiren zaman,düşünceler ezilir,yok olur.
Şükrettikçe daha da şükredersin.
Zaman yavaşlar,sakinleşirsin,gözlerin daha da parlar.
Şükrettikçe...
Ağladıktan sonra gözlerinin eskisinden daha parlak olmasına,
Düştükçe daha hızlı kalkabilmeyi öğrendiğine,
Kendi kendini iyileştirebilecek kadar iradeli olmana,
Bazen istediklerin olmadığında,nasip değilmiş diyebilen bi gönle sahip olduğuna,
Geleceği karanlık görsen bile,bi yerlerde bütün o istediklerinin,hatta hayal bile edemediklerinin seni beklediğini yüreğine sokan o hisse,
Hayallerinin ötesine gitmene izin veren o büyük yaratıcının varlığına,
Güneşi görebilen gözlerine ve onu hissedebilen bedenine,
Seni özlüyoruz,bekliyoruz diyen dostlarının varlığına,
Seni çok özledim kızım diyen,babanın varlığına,
Yavrum diyerek uzaktan olsa bile göğsüne yatıran anneciğin varlığına,
Senle didişmeyi çok seven ama çok da seven bir kardeşe sahip olmana,
Dualarında olduğunu bildiklerine,
Beni önce kendime getiren,sonra beni benden alan,sonra gene beni bana bulduran kırık gönül hikayesine....
Şükretmek ,duaların en büyüğüdür.
Şükretmek sabırdır.
Şükretmek,daha da büyütür,susturur,gönlü genişletir...
Şükrettikçe seni yiyip bitiren zaman,düşünceler ezilir,yok olur.
Şükrettikçe daha da şükredersin.
Zaman yavaşlar,sakinleşirsin,gözlerin daha da parlar.
Şükrettikçe...
4 Nisan 2013 Perşembe
Gülümse...
Yolculuk var yarın..
Hani aylar önce gidebilsem keşke diye iç geçirdiğim o yolculuk...
İspanyaya...
Bavul,kıyafetler...
Bir de boşluk duygusu bende ...
Yalnızlığın verdiği hafiflik bazen ağır oluyor,bazı durumlarda.
Aile hasreti içimde...
Biraz yalnızlıktan dolayı hassaslık..
Biraz geçmişime yolculuk...
Biraz , boşa giden bolca savurduklarımdan sonra keşke'lerim...
Biraz can kırıkları...
Biraz şaşkınlıklar..
Biraz bilinmezlikler...
Dünyanın bir çok bölgesine gidebilirim şu saniye,o özgürlüğe sahibim.
Ama dünya çok büyük.
Bense küçücüğüm.
Bazen gittiğim yolu kaybediyorum..
Nerdeyim,nereye gidiyodum,nereye gitmem lazım diye soruyorum...
3 gün önce gözleri gülen insanın ,3 gün sonra buğulu ,karışık gözleri var...
Ama bu da geçici...
Her şeyin geçici olduğu gibi...
Gülümsemek lazım hep gülümsemek...
Yoksa nasıl yenilenilir...
Bulutlar gitmeli ;gülümsemeli...
Hani aylar önce gidebilsem keşke diye iç geçirdiğim o yolculuk...
İspanyaya...
Bavul,kıyafetler...
Bir de boşluk duygusu bende ...
Yalnızlığın verdiği hafiflik bazen ağır oluyor,bazı durumlarda.
Aile hasreti içimde...
Biraz yalnızlıktan dolayı hassaslık..
Biraz geçmişime yolculuk...
Biraz , boşa giden bolca savurduklarımdan sonra keşke'lerim...
Biraz can kırıkları...
Biraz şaşkınlıklar..
Biraz bilinmezlikler...
Dünyanın bir çok bölgesine gidebilirim şu saniye,o özgürlüğe sahibim.
Ama dünya çok büyük.
Bense küçücüğüm.
Bazen gittiğim yolu kaybediyorum..
Nerdeyim,nereye gidiyodum,nereye gitmem lazım diye soruyorum...
3 gün önce gözleri gülen insanın ,3 gün sonra buğulu ,karışık gözleri var...
Ama bu da geçici...
Her şeyin geçici olduğu gibi...
Gülümsemek lazım hep gülümsemek...
Yoksa nasıl yenilenilir...
Bulutlar gitmeli ;gülümsemeli...
27 Mart 2013 Çarşamba
düzen
Aynalara bakınca gördüğüm kişi büyüyen biri...
Her defasında gözlerinde başka anlamlarla.
Geçmişine,geçmişindekine şükür eden biri,bugünlerini ,bu hallerini bulmasına yardım ettiği için.
Bir de daha çok biliyor,isyan etmiyor,susuyor.
Biliyor ki o yaprak istese de istemese de zamanı gelince o daldan düşecek...
Düşecek ,düzen bu.
O düşecek ,yenisi çıkacak...
...
Bugün katıla katıla ağladım!
O kadar birikmiş ki gözyaşlarım,oluk oluk aktı.
Ama mutluluktan!
Dostum,can'ım,kız kardeşim dediğim kıymetki arkadaşım bana kocaman bir posta göndermiş ta Samsun'dan.
İçinde midye kabuğu Samsun'dan diyor,uykusuz dergileri,Galata kuleli bir defter,kıymetli kitaplarını okurken sayfa aralarına koyayım diye bir ayraç Ladik'ten..
Bir de Tegv defteri...
Bir de 2006larda,2007lerde yazıp ona verdiğim notlar...
Bir de mektup.
İhtiyacım olan şeyler maddi şeyler olmadı hiç benim,onsuz olmazsa olmaz dediklerim olmadı.
Ama ben bu duygularsız olamam.
Ben dostumdan,ailemden,inancımdan,umudumdan,şükürümden ayrı olamam.
İnsan bir dosttan daha ne ister ki...
Çok mutlu etti beni çok,demek çok az kalıyor...
Her defasında gözlerinde başka anlamlarla.
Geçmişine,geçmişindekine şükür eden biri,bugünlerini ,bu hallerini bulmasına yardım ettiği için.
Bir de daha çok biliyor,isyan etmiyor,susuyor.
Biliyor ki o yaprak istese de istemese de zamanı gelince o daldan düşecek...
Düşecek ,düzen bu.
O düşecek ,yenisi çıkacak...
...
Bugün katıla katıla ağladım!
O kadar birikmiş ki gözyaşlarım,oluk oluk aktı.
Ama mutluluktan!
Dostum,can'ım,kız kardeşim dediğim kıymetki arkadaşım bana kocaman bir posta göndermiş ta Samsun'dan.
İçinde midye kabuğu Samsun'dan diyor,uykusuz dergileri,Galata kuleli bir defter,kıymetli kitaplarını okurken sayfa aralarına koyayım diye bir ayraç Ladik'ten..
Bir de Tegv defteri...
Bir de 2006larda,2007lerde yazıp ona verdiğim notlar...
Bir de mektup.
İhtiyacım olan şeyler maddi şeyler olmadı hiç benim,onsuz olmazsa olmaz dediklerim olmadı.
Ama ben bu duygularsız olamam.
Ben dostumdan,ailemden,inancımdan,umudumdan,şükürümden ayrı olamam.
İnsan bir dosttan daha ne ister ki...
Çok mutlu etti beni çok,demek çok az kalıyor...
26 Mart 2013 Salı
Can Yücel tarif etmiş halimi:)
''Bugünlerde herkes gitmek istiyor.
küçük bir sahil kasabasına,
bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...
hayatından memnun olan yok.
kiminle konuşsam aynı şey...
herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
bir kendisi.
bu yeter zaten.
herşeyi, herkesi götürdün demektir.
keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
ama olmuyor.
hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.
böyle gidiyoruz işte.
bir yanımız "kalk gidelim",
öbür yanımız "otur" diyor.
"otur" diyen kazanıyor.
o yan kalabalık zira...
iş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
güvende olma duygusu...
en kötüsü alışkanlık.
alışkanlığın verdiği rahatlık,
monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
kalıyoruz...
kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
evlenmeler...
bir çocuk daha doğurmalar...
borçlara girmeler...
işi büyütmeler...
bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
misal ben...
kapıdaki rex'i bırakıp gidemiyorum.
değil bu şehirden gitmek,
iki sokak öteye taşınamıyorum.
alıp götürsem gelmez ki...
bütün sokağın köpeği olduğunun farkında,
herkes onu, o herkesi seviyor.
hangi birimizle gitsin?
"sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır;
evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin,
kendi imalatımız küfeler.
ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
ölüm var zira.
ölüme inat tutunmak lazım,
inadına kök salmak lazım.
bari ufak kaçışlar yapabilsek.
var tabii yapanlar, ama az.
sadece kaymak tabakası.
hepimiz kaçabilsek...
bütçe, zaman, keyif... denk olsa.
gün içinde mesela...
küçücük gitmeler yapabilsek.
ne mümkün.
sabah 9, akşam 18
sonra başka mecburiyetler
sıkışıp kaldık.
sırf yeme, içme, barınmanın bedeli
bu kadar ağır olmamalı.
hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
bir ömür karşılığı, bir ömür yani.
ne saçma...
bahar mıdır bizi bu hale getiren?
galiba.
ben her bahar aşık olmam ama
her bahar gitmek isterim.
gittiğim olmadı hiç,
ama olsun... istemek de güzel. "
küçük bir sahil kasabasına,
bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...
hayatından memnun olan yok.
kiminle konuşsam aynı şey...
herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
bir kendisi.
bu yeter zaten.
herşeyi, herkesi götürdün demektir.
keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
ama olmuyor.
hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.
böyle gidiyoruz işte.
bir yanımız "kalk gidelim",
öbür yanımız "otur" diyor.
"otur" diyen kazanıyor.
o yan kalabalık zira...
iş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
güvende olma duygusu...
en kötüsü alışkanlık.
alışkanlığın verdiği rahatlık,
monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
kalıyoruz...
kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
evlenmeler...
bir çocuk daha doğurmalar...
borçlara girmeler...
işi büyütmeler...
bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
misal ben...
kapıdaki rex'i bırakıp gidemiyorum.
değil bu şehirden gitmek,
iki sokak öteye taşınamıyorum.
alıp götürsem gelmez ki...
bütün sokağın köpeği olduğunun farkında,
herkes onu, o herkesi seviyor.
hangi birimizle gitsin?
"sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır;
evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin,
kendi imalatımız küfeler.
ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
ölüm var zira.
ölüme inat tutunmak lazım,
inadına kök salmak lazım.
bari ufak kaçışlar yapabilsek.
var tabii yapanlar, ama az.
sadece kaymak tabakası.
hepimiz kaçabilsek...
bütçe, zaman, keyif... denk olsa.
gün içinde mesela...
küçücük gitmeler yapabilsek.
ne mümkün.
sabah 9, akşam 18
sonra başka mecburiyetler
sıkışıp kaldık.
sırf yeme, içme, barınmanın bedeli
bu kadar ağır olmamalı.
hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
bir ömür karşılığı, bir ömür yani.
ne saçma...
bahar mıdır bizi bu hale getiren?
galiba.
ben her bahar aşık olmam ama
her bahar gitmek isterim.
gittiğim olmadı hiç,
ama olsun... istemek de güzel. "
25 Mart 2013 Pazartesi
En güzel...
Çalışmak, en güzel ibadet,en güzel suskunluk,en güzel yoldaş,en güzel moral ,en güzel,en en güzel...
Hayal kurmak,en güzel kalkan,en güzel antidepresan,en güzel şarkı...
İnanmak, en güzel iman,en güzel sabır ilacı,en güzel hayalperestlik dayanağı...
Susmak,en güzel cevap,anlaşılabilir en büyük yok oluş...
Beklemek,en güzel vakit,en güzel süreç,en güzel yağmurda ıslanmak,en güzel imtihan...
Kavuşmak,en güzel şehirde bir başına gezebilmek...
Elde etmek,en güzel mükafat...
En güzel...
Hayal kurmak,en güzel kalkan,en güzel antidepresan,en güzel şarkı...
İnanmak, en güzel iman,en güzel sabır ilacı,en güzel hayalperestlik dayanağı...
Susmak,en güzel cevap,anlaşılabilir en büyük yok oluş...
Beklemek,en güzel vakit,en güzel süreç,en güzel yağmurda ıslanmak,en güzel imtihan...
Kavuşmak,en güzel şehirde bir başına gezebilmek...
Elde etmek,en güzel mükafat...
En güzel...
24 Mart 2013 Pazar
Sonrasına dair
Hayatın bir dönemeçler demeti olduğunu varsayarsak, o dönemeçlerinden geçen biri olarak görüyorum kendimi .
Aylardır,yıllardır dön dön virajdan çıkamadım:)
Mutlaka yol düz sonrasında,şüphesiz ama daha kaç tane var kim bilir?
Belki de en keskin virajlardır dönmekte olduklarım?
Kim bilebilir?
Çok soyut,çok iç karartıcı bir paylaşım oldu sanki,farkındayım..
Bazen insan kendini çıkarıp sandalyeye koyar ,koltukta oturan kendine bakar ya,onu yapıyorum şu an.
Yaşanılanlar,yaşanılamayanlar,söylenilenler,söylenilemeyenler,yazılanlar,yazılamayanlar,gidilenler,gidilemeyenler,olunabilenler,olunamayanlar diye uzar gider.
Ama şu bariz ki elim boş değil,kazandıklarım daha ağır basıyor.
Her şeye rağmen.
Bu yetiyor sonrası için...
Aylardır,yıllardır dön dön virajdan çıkamadım:)
Mutlaka yol düz sonrasında,şüphesiz ama daha kaç tane var kim bilir?
Belki de en keskin virajlardır dönmekte olduklarım?
Kim bilebilir?
Çok soyut,çok iç karartıcı bir paylaşım oldu sanki,farkındayım..
Bazen insan kendini çıkarıp sandalyeye koyar ,koltukta oturan kendine bakar ya,onu yapıyorum şu an.
Yaşanılanlar,yaşanılamayanlar,söylenilenler,söylenilemeyenler,yazılanlar,yazılamayanlar,gidilenler,gidilemeyenler,olunabilenler,olunamayanlar diye uzar gider.
Ama şu bariz ki elim boş değil,kazandıklarım daha ağır basıyor.
Her şeye rağmen.
Bu yetiyor sonrası için...
23 Mart 2013 Cumartesi
Can kurban:)
Ya hey hey!
Güpgüzel yerleri görerek Almanyaya veda edeceğim nasipse(Belki de etmeyeceğim,1 sene daha kalacağım,üzerinde çalışmalarım sürüyor)
Önce Konstanz,sonra biraz İsviçre ,sonra Prag,sonra İspanya(Barcelona,Cordoba,Sevilla,Granada) sonra İtalya sonra Münih.
Şimdilik güzergahlar bunlar.
Azıcık kemer sıkmayı göze alsam bi kaç yeri daha görebilirim ama dur bakalım aha görmeliyim burayı diyeceğim bir şehir çıkarsa...
Yapmam gereken çok şey var,bunlar her bir şehir için otel,gezilecek görülecek yerlerin araştırılması,uygun bulunduğunda alınması,müzelerle ilgili araştırmalar yapılması bazılarının biletlerinin erkenden alınması vs.
Ha bir de güzel bir motivasyon mektubu Berlin için.
1 sene ,belkide daha da fazla süre Almanya...:)
Ha bir de temizlik.
Bu telaşa can kurban can! :)
Güpgüzel yerleri görerek Almanyaya veda edeceğim nasipse(Belki de etmeyeceğim,1 sene daha kalacağım,üzerinde çalışmalarım sürüyor)
Önce Konstanz,sonra biraz İsviçre ,sonra Prag,sonra İspanya(Barcelona,Cordoba,Sevilla,Granada) sonra İtalya sonra Münih.
Şimdilik güzergahlar bunlar.
Azıcık kemer sıkmayı göze alsam bi kaç yeri daha görebilirim ama dur bakalım aha görmeliyim burayı diyeceğim bir şehir çıkarsa...
Yapmam gereken çok şey var,bunlar her bir şehir için otel,gezilecek görülecek yerlerin araştırılması,uygun bulunduğunda alınması,müzelerle ilgili araştırmalar yapılması bazılarının biletlerinin erkenden alınması vs.
Ha bir de güzel bir motivasyon mektubu Berlin için.
1 sene ,belkide daha da fazla süre Almanya...:)
Ha bir de temizlik.
Bu telaşa can kurban can! :)
22 Mart 2013 Cuma
Uyanacağım sabahlar
Gariptir ki hayatımın akışının düzenini tutmaktan keyif almıyorum şu sıra.
Yani gelecek nasıl gelecek diye kafa patlatmaktan bahsediyorum.Hani patlata patlata bi haltın değişmeyeceğini öğrenen saf insan aydınlanması...
Hani bir bekleyeninin,bir beklediğinin olmamasının verdiği özgürlük.
Hani kafana nere eserse oraya gidebilmenin verdiği keyif.
Yarınlara dair zerre fikrinin olmamasının verdiği dağınıklık.
Ama içinde bütünleşen şeyler bütün bu savrukluğa rağmen.
Ben değişiyorum.
İyi ki değişiyorum.
Yavaş yavaş ölürken,birden kendime geldim...
Ne sevmeye artık kendimi o kadar salabiliyorum ne de bilinçaltımdaki o kılışelere...
Tanıdıklarımdan,yakın geçmişimden uzak olmak beni bana yakınlaştırdı.
İçimi şişiren,kalbimi yoran,gözümü kızartan ne varsa bir bir attım,bi yudum kaldı sadece...
Hiç ummadığım anda hayat yeşeriyor,ummadığım yerde,ummadığım koşullarda.
Gelsin hayat bildiği gibi diyebiliyorum artık,anlatabiliyo muyum?
Hani önce ben bileyim de sonra o bilsin ayaklarını bırakalı çok oldu...
Uyandığım sabahlarda hep bir şeyle gizliydi,köşede bucakta...
Uyanacağım sabahlarda neler neler gizli kim bilir...
Yani gelecek nasıl gelecek diye kafa patlatmaktan bahsediyorum.Hani patlata patlata bi haltın değişmeyeceğini öğrenen saf insan aydınlanması...
Hani bir bekleyeninin,bir beklediğinin olmamasının verdiği özgürlük.
Hani kafana nere eserse oraya gidebilmenin verdiği keyif.
Yarınlara dair zerre fikrinin olmamasının verdiği dağınıklık.
Ama içinde bütünleşen şeyler bütün bu savrukluğa rağmen.
Ben değişiyorum.
İyi ki değişiyorum.
Yavaş yavaş ölürken,birden kendime geldim...
Ne sevmeye artık kendimi o kadar salabiliyorum ne de bilinçaltımdaki o kılışelere...
Tanıdıklarımdan,yakın geçmişimden uzak olmak beni bana yakınlaştırdı.
İçimi şişiren,kalbimi yoran,gözümü kızartan ne varsa bir bir attım,bi yudum kaldı sadece...
Hiç ummadığım anda hayat yeşeriyor,ummadığım yerde,ummadığım koşullarda.
Gelsin hayat bildiği gibi diyebiliyorum artık,anlatabiliyo muyum?
Hani önce ben bileyim de sonra o bilsin ayaklarını bırakalı çok oldu...
Uyandığım sabahlarda hep bir şeyle gizliydi,köşede bucakta...
Uyanacağım sabahlarda neler neler gizli kim bilir...
20 Mart 2013 Çarşamba
Nasıl olsa...
Başımı koltuğa koyduğumda gördüğüm gökyüzü masmavi...
Sessiz ev,kimsecikler yok benden başka...
Başka bir ülke,başka bir gökyüzü,başka bir hayat...
Nereden gelir geçmiş günler aklıma...
Yaşadıklarım,yaşayamadıklarım,yaşamaktan vazgeçtiklerim...
Aklıma gelmeyecek şeyleri yaşayalı ne kadar zaman oldu...
İyisiyle kötüsüyle...
Uykusuz gecelerimle,huzurla hemen uykuya daldığım gecelerimle..
Dediklerimle,diyemediklerimle,kırgınlıklarımla...
Islak gözlerimle,güldüğümde içi gülen gözlerimle...
Hayallerimle,hayal kırıklıklarımla...
Rüzgara karşı bıraktım kendimi çoktan..
İstediği kadar üşütsün beni,nasıl olsa geçecek...
Nasıl olsa güneş zamanını bekliyor...
Nasıl olsa yaza dönecek mevsim...
Nasıl olsa...
Sessiz ev,kimsecikler yok benden başka...
Başka bir ülke,başka bir gökyüzü,başka bir hayat...
Nereden gelir geçmiş günler aklıma...
Yaşadıklarım,yaşayamadıklarım,yaşamaktan vazgeçtiklerim...
Aklıma gelmeyecek şeyleri yaşayalı ne kadar zaman oldu...
İyisiyle kötüsüyle...
Uykusuz gecelerimle,huzurla hemen uykuya daldığım gecelerimle..
Dediklerimle,diyemediklerimle,kırgınlıklarımla...
Islak gözlerimle,güldüğümde içi gülen gözlerimle...
Hayallerimle,hayal kırıklıklarımla...
Rüzgara karşı bıraktım kendimi çoktan..
İstediği kadar üşütsün beni,nasıl olsa geçecek...
Nasıl olsa güneş zamanını bekliyor...
Nasıl olsa yaza dönecek mevsim...
Nasıl olsa...
17 Mart 2013 Pazar
Kadının yarası
Gerçekten kendini değiştiren kadınlara bak.
Değişmek için,iyileşmek için kimseye değil kendine sarılan kadınlara bak.
Debelene debelene kuyudan bir anda kurtulan kadınlara!
Derdini anlatmak için severken,sevdiğinden çok konuşan, bazen susan,bazen kızan,bazen küsen kadınlara.
Hani mücadelenin dibini eden kadınlara.
Gözlerine bazı bazı durgunluk gelse de güler yüzlü kadınlara,güldüğünde gözleriyle gülen kadınlara.
Mutlaka ama mutlaka bir yarası vardır ama artık kanamayan,kabuk bağlayan,hatta kabuğu bile kopmuş çoktan.
Bu kadınlar o yarayı kendilerinin lehine çevirmişlerdir.
Kimisi söyler,kimisi çizer,kimisi yazar,kimisi çalışır,kimisi yapmadıklarını yapar,kimisi yapmakta olduğunu terkeder.
Ama mutlaka bi şeyler yaparlar.
Kendilerini yenilerler.
Yalnızlığın keyfini sürerler.
O yaranın onu büyütmesinin verdiği keyiftir bu.
Ve de artık gidene,gitmek isteyene bile gülebilmenin keyfidir.
Kaybettiğini sandıkları aslında kazandıkları ve hatta kurtuldukları olmuştur çünkü...
Değişmek için,iyileşmek için kimseye değil kendine sarılan kadınlara bak.
Debelene debelene kuyudan bir anda kurtulan kadınlara!
Derdini anlatmak için severken,sevdiğinden çok konuşan, bazen susan,bazen kızan,bazen küsen kadınlara.
Hani mücadelenin dibini eden kadınlara.
Gözlerine bazı bazı durgunluk gelse de güler yüzlü kadınlara,güldüğünde gözleriyle gülen kadınlara.
Mutlaka ama mutlaka bir yarası vardır ama artık kanamayan,kabuk bağlayan,hatta kabuğu bile kopmuş çoktan.
Bu kadınlar o yarayı kendilerinin lehine çevirmişlerdir.
Kimisi söyler,kimisi çizer,kimisi yazar,kimisi çalışır,kimisi yapmadıklarını yapar,kimisi yapmakta olduğunu terkeder.
Ama mutlaka bi şeyler yaparlar.
Kendilerini yenilerler.
Yalnızlığın keyfini sürerler.
O yaranın onu büyütmesinin verdiği keyiftir bu.
Ve de artık gidene,gitmek isteyene bile gülebilmenin keyfidir.
Kaybettiğini sandıkları aslında kazandıkları ve hatta kurtuldukları olmuştur çünkü...
12 Mart 2013 Salı
Su gibi...
Su gibi yaşamak istiyorum,huzurlu,sakin...
Su gibi berrak olmak..
Yanımda,kalbimde,aklımda,gözümde olacak adam bulandırmasın beni,çakılları getirmesin...
Onunla daha da berraklaşayım istiyorum...
Gözlerimden,yüzümden anlaşılsın...
Su gibi işte.
Hayat veren,yeşerten,doyuran,susuzluğu gideren,temizleyen...
Su gibi...
Su gibi berrak olmak..
Yanımda,kalbimde,aklımda,gözümde olacak adam bulandırmasın beni,çakılları getirmesin...
Onunla daha da berraklaşayım istiyorum...
Gözlerimden,yüzümden anlaşılsın...
Su gibi işte.
Hayat veren,yeşerten,doyuran,susuzluğu gideren,temizleyen...
Su gibi...
Zamanla yarışan insan
Insan zamanla yarışamaz ki,benim yarışım ne diye?
Bir hırçınlık içeride bu aralar,bi ait olamama olduğum yere,hep 5 dk sonrasını hızlıca yaşama isteği.
TAMAMEN SAÇMALIK!
Gece uyurken bile vakitten çaldığımı düşünüyorum,haftasonları sabahın köründe kalkmamın da sebebi bu sanırım...
Zamanla yarışmaya çalışan zavallı insanım ben ,kendimi durduruyorum bazen ,sonra kaldığım yerden devam!
Bu da geçici ,bu da geçecek de bakalım ne zaman_
Bir hırçınlık içeride bu aralar,bi ait olamama olduğum yere,hep 5 dk sonrasını hızlıca yaşama isteği.
TAMAMEN SAÇMALIK!
Gece uyurken bile vakitten çaldığımı düşünüyorum,haftasonları sabahın köründe kalkmamın da sebebi bu sanırım...
Zamanla yarışmaya çalışan zavallı insanım ben ,kendimi durduruyorum bazen ,sonra kaldığım yerden devam!
Bu da geçici ,bu da geçecek de bakalım ne zaman_
10 Mart 2013 Pazar
Halil Cibran der ki;
Bu yazı da asmalık...
''Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
Onlar kendi yolunu izleyen hayat’ın oğulları ve kızları.Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler,
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil.
Çünkü ruhları yarındadır,
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları,
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
Çünkü hayat geri dönmez, dünle de bir alışverişi yoktur.
Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür,
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.
Okçunun önünde kıvançla eğilin,
Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar,
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.''
İzle..
Yaşam üzerine fazla geldiği zaman onu zorlama,
Biraz duraksa...
Neler olup bittiğine anlam verme !
Mutlaka yanlış bir şey oldu..
Düşüncelerin ile dileklerin aynı orantıda değildi,
Ve varlığın ile buluşamadı...
Sorun yok, sadece bekle..
Güneş doğacaktır.
Rüzgar esecek ve yağmur yağacaktır.
Zorlamaya gerek yoktur,
İzlemeye devam et..
Şahitlik güzeldir, hem olayın dışındasındır hem de içinde. Zorlamaya gerek yoktur, olması gereken her şey Varoluşun uygunluğunda kendiliğinden olur....
U.Koşar
Biraz duraksa...
Neler olup bittiğine anlam verme !
Mutlaka yanlış bir şey oldu..
Düşüncelerin ile dileklerin aynı orantıda değildi,
Ve varlığın ile buluşamadı...
Sorun yok, sadece bekle..
Güneş doğacaktır.
Rüzgar esecek ve yağmur yağacaktır.
Zorlamaya gerek yoktur,
İzlemeye devam et..
Şahitlik güzeldir, hem olayın dışındasındır hem de içinde. Zorlamaya gerek yoktur, olması gereken her şey Varoluşun uygunluğunda kendiliğinden olur....
U.Koşar
Tıkalı
Bi tıkanıklık var bu aralar bende.
Hani nefesini tuta tuta durursun sonra poooh diye bırakırsın öyle bi his,öyle bi tıkanıklık!
Ama ben nefesimi bırakmak istemiyorum ki...
Bi başıboşluk ,bi atla uçağa git italyaya ,ordan gel atla uçağa git amsterdam a havası,kafası.
Param var ya ,en önemlisi SCHENGEN im var ya!
Kafamda kavak yelleri bi saçma şekilde...
Halbuki masada yığdığım kitaplarım...
Kafada tiklenmeyi bekleyen sorunlar falan falan.
Tıkanığım bu sıra arkadaş.
Bana bi kir pas çözücü lazım!!
Hani nefesini tuta tuta durursun sonra poooh diye bırakırsın öyle bi his,öyle bi tıkanıklık!
Ama ben nefesimi bırakmak istemiyorum ki...
Bi başıboşluk ,bi atla uçağa git italyaya ,ordan gel atla uçağa git amsterdam a havası,kafası.
Param var ya ,en önemlisi SCHENGEN im var ya!
Kafamda kavak yelleri bi saçma şekilde...
Halbuki masada yığdığım kitaplarım...
Kafada tiklenmeyi bekleyen sorunlar falan falan.
Tıkanığım bu sıra arkadaş.
Bana bi kir pas çözücü lazım!!
5 Mart 2013 Salı
Çenem ağrıyor!
Arkadaş dişlerini sıkmak nedir ya?
Ben bildiğin dişlerini sıkan bir insan oldum!
İnsan hep bi değişmek mi demektir?Nereden çıktı bu huy?
Resmen çenem ağrıyor!
Beynimdeki düşünceleri dişlerimi sıkarak yenmeye çalışıyorsam demek.
Küfürbaz olmak istediğim bir vakitteyim.
Alayına isyanım da cabası.
İşler ,güçler,insanlar,sınavlar,paralar pullar,kitaplar,tilkiler,onların kuyrukları...
İlkokulda fen bilgisi öğretmenimde görmüştüm ilk,dişlerini sıkmak halini.
İnsanı agresif gösteriyor.
Farkında değilim okulda böyle olup olmadığımın ama değilim sanırım çenem hiç boş durmadığı için imkansız.
Olan evde iken oluyor.
Diyeceğim o ki, çenem ağrıyor arkadaş,çenem!
Ben bildiğin dişlerini sıkan bir insan oldum!
İnsan hep bi değişmek mi demektir?Nereden çıktı bu huy?
Resmen çenem ağrıyor!
Beynimdeki düşünceleri dişlerimi sıkarak yenmeye çalışıyorsam demek.
Küfürbaz olmak istediğim bir vakitteyim.
Alayına isyanım da cabası.
İşler ,güçler,insanlar,sınavlar,paralar pullar,kitaplar,tilkiler,onların kuyrukları...
İlkokulda fen bilgisi öğretmenimde görmüştüm ilk,dişlerini sıkmak halini.
İnsanı agresif gösteriyor.
Farkında değilim okulda böyle olup olmadığımın ama değilim sanırım çenem hiç boş durmadığı için imkansız.
Olan evde iken oluyor.
Diyeceğim o ki, çenem ağrıyor arkadaş,çenem!
3 Mart 2013 Pazar
Alles gut geklappt Mensch!
Almanlar ''Alles gut geklappt!'' derler.
Her şey yolunda,şahane!anlamında.
Ben almışım geleceği sağıma ,soluma.
Atmışım ,bırakmışım geçmişi vs. layık olduğu yere.
Ben heyecanlar yaşıyorum yeni yeni,tadını önceden bilmediğim.
Kendimi kalabalıklar önünde şiirimi okurken buluyorum.
Kendimi hayal bile etmediğim yaşantıları yaşarken buluyorum.
Dünyanın en hafif insanı benim,en rahat uyuyabilen insanı,var mı ötesi?
Her şey kolay değil,böyle bi polyannacılık yok dünyada ama umut,sükut,sebat,şükür ve inanmak diye bir şeyler var.
Alles gut geklappt Mensch!
Stimmt!
Her şey yolunda,şahane!anlamında.
Ben almışım geleceği sağıma ,soluma.
Atmışım ,bırakmışım geçmişi vs. layık olduğu yere.
Ben heyecanlar yaşıyorum yeni yeni,tadını önceden bilmediğim.
Kendimi kalabalıklar önünde şiirimi okurken buluyorum.
Kendimi hayal bile etmediğim yaşantıları yaşarken buluyorum.
Dünyanın en hafif insanı benim,en rahat uyuyabilen insanı,var mı ötesi?
Her şey kolay değil,böyle bi polyannacılık yok dünyada ama umut,sükut,sebat,şükür ve inanmak diye bir şeyler var.
Alles gut geklappt Mensch!
Stimmt!
2 Mart 2013 Cumartesi
...
Yemişim yarınımı,3 ay sonramı,büyüyen yaşımı...
Ne gereksiz kaygılarım var hem de ne gereksiz!
İnsan endişe edebilir ama kaygı adamı gebertir.
Kontrolünü eline alamadığın bir gidişe hiç ama hiç gerek yook.
Sanki 3 ay sonra hayatta olacağımın garantisini mi aldım?
Bunu neden mi soruyorum.
Geceleri baş dönmeleri yaşıyorum bu sıralar...
Tek başına,yabancı bir ülkede yaşayan biri olarak,bana bi şey olsa kimsenin ruhu duymaz.
Hadi duydu diyelim belki geç kalırlar belki de hastaneye gidene kadar geç olur,çünkü hastane 20 dklık mesafede.
Olacağı varsa olur...
Korktuğumdan değil ama ne gereksiz endişeler,kendini güvence altına alma takıntısı bendeki.
Tam bir şuursuzluk hali!
Deliliğe götüren.
Olacak her şeyin zamanı var,yeri var.
Burada bi şey mi olacak?
Buna kim engel olabilir,ben mi?
Ne 3 ay sonram ne baş dönmelerim size esir olmuyorum.
Geldiğiniz gibi gidersiniz.
Ne gereksiz kaygılarım var hem de ne gereksiz!
İnsan endişe edebilir ama kaygı adamı gebertir.
Kontrolünü eline alamadığın bir gidişe hiç ama hiç gerek yook.
Sanki 3 ay sonra hayatta olacağımın garantisini mi aldım?
Bunu neden mi soruyorum.
Geceleri baş dönmeleri yaşıyorum bu sıralar...
Tek başına,yabancı bir ülkede yaşayan biri olarak,bana bi şey olsa kimsenin ruhu duymaz.
Hadi duydu diyelim belki geç kalırlar belki de hastaneye gidene kadar geç olur,çünkü hastane 20 dklık mesafede.
Olacağı varsa olur...
Korktuğumdan değil ama ne gereksiz endişeler,kendini güvence altına alma takıntısı bendeki.
Tam bir şuursuzluk hali!
Deliliğe götüren.
Olacak her şeyin zamanı var,yeri var.
Burada bi şey mi olacak?
Buna kim engel olabilir,ben mi?
Ne 3 ay sonram ne baş dönmelerim size esir olmuyorum.
Geldiğiniz gibi gidersiniz.
1 Mart 2013 Cuma
İçi ve dışı ya da sağı ve solu
Bir hatamı daha altetmiş olmaktan dolayı mutluyum.
Ne mi?
Her şeyin önü ve arkasının olduğu,beyazsa siyahının,kötüyse iyisinin,soğuksa sıcağının olduğunu benimsemiş olmak.
Şu anki ruh halime bakarak bana nasılsın diye sorsalar kendini hiç bi halt yapmayan,üşengeç,mutsuz,yalnız,bıkkın vs diye cevap veririm.
Ama dün?
Hayatımda ilk defa izlediğim ve hayran kaldığım müzikal,yanımda olan başka dünyadan,başka dilden insanlar,giydiğim kıyafet,taktığım yüzük,sürdüğüm ruj ile başka idim,yorgunluktan göz altlarım şişik bile olsa çok keyifliydim.
Çok konuşmayan ,sessiz bir adamla bir kere konuştuktan sonra ,ne garip diye uzaklaşıp; aynı adamla saatlerce mevlanadan konuşmak,hatta o adamın heykeltraş olduğunu öğrenmek ve de yemeğe davet edilmek...
Önceden çok gereksiz bulduğum,sadece işi gücü olmayanların olduğunu düşündüğüm''facebook'' un , burada hayatımdaki büyük yeri...
Mutsuzluktan,yalnızlıktan (kendince) geberirken,gelen telefonla birden yüzüne kan gelmesi,gözlerinin parlaması,hemen giyinmen ,en sevdiğin yüzüğü takman,parfümünü sıkman,allığını sürerken aynaya baktığında güzelliğin makyajla değil de gözlerindeki ışıltıyla olduğunu sana anlatan da duygunun iki kolu değil mi?
Üstelik güzelliğin ,mutluluğun,huzurun illa ki biri tarafından sana söylenmesi gerektiğini nereden çıkardın?
Biliyorum,alışkanlıklar...
İnsanlar bunları yaşıyor,yaşayacak da ,sen de yaşayacaksın,gene söyleyeceksin ve sana da denilecek; ama olay bundan ibaret değil,üzgünüm...
O varsa bir de sen varsın.
Yani gene 2.si de var; gene bir öteki tarafı,bir seçeneği...
Hep ikili anlıyor musun?
Gece ,gündüzün varlığından dolayı ağır.
Yazmak,susmanın ardında gizli.
Sevmek bir adamı;kadın olduğu için işin içinde kıymetli,duygusal...
Ağlamak ,gülmeyle kıyaslandığında bazen rahatlama yöntemi,tam tersi için de aynı şey geçerli...
Meşguliyet,boş zamanlardan dolayı daha önemli..
Geç mi kalmışım anlamakta?
Olsun,hiç farkına varamayabilirdim de...
Ne mi?
Her şeyin önü ve arkasının olduğu,beyazsa siyahının,kötüyse iyisinin,soğuksa sıcağının olduğunu benimsemiş olmak.
Şu anki ruh halime bakarak bana nasılsın diye sorsalar kendini hiç bi halt yapmayan,üşengeç,mutsuz,yalnız,bıkkın vs diye cevap veririm.
Ama dün?
Hayatımda ilk defa izlediğim ve hayran kaldığım müzikal,yanımda olan başka dünyadan,başka dilden insanlar,giydiğim kıyafet,taktığım yüzük,sürdüğüm ruj ile başka idim,yorgunluktan göz altlarım şişik bile olsa çok keyifliydim.
Çok konuşmayan ,sessiz bir adamla bir kere konuştuktan sonra ,ne garip diye uzaklaşıp; aynı adamla saatlerce mevlanadan konuşmak,hatta o adamın heykeltraş olduğunu öğrenmek ve de yemeğe davet edilmek...
Önceden çok gereksiz bulduğum,sadece işi gücü olmayanların olduğunu düşündüğüm''facebook'' un , burada hayatımdaki büyük yeri...
Mutsuzluktan,yalnızlıktan (kendince) geberirken,gelen telefonla birden yüzüne kan gelmesi,gözlerinin parlaması,hemen giyinmen ,en sevdiğin yüzüğü takman,parfümünü sıkman,allığını sürerken aynaya baktığında güzelliğin makyajla değil de gözlerindeki ışıltıyla olduğunu sana anlatan da duygunun iki kolu değil mi?
Üstelik güzelliğin ,mutluluğun,huzurun illa ki biri tarafından sana söylenmesi gerektiğini nereden çıkardın?
Biliyorum,alışkanlıklar...
İnsanlar bunları yaşıyor,yaşayacak da ,sen de yaşayacaksın,gene söyleyeceksin ve sana da denilecek; ama olay bundan ibaret değil,üzgünüm...
O varsa bir de sen varsın.
Yani gene 2.si de var; gene bir öteki tarafı,bir seçeneği...
Hep ikili anlıyor musun?
Gece ,gündüzün varlığından dolayı ağır.
Yazmak,susmanın ardında gizli.
Sevmek bir adamı;kadın olduğu için işin içinde kıymetli,duygusal...
Ağlamak ,gülmeyle kıyaslandığında bazen rahatlama yöntemi,tam tersi için de aynı şey geçerli...
Meşguliyet,boş zamanlardan dolayı daha önemli..
Geç mi kalmışım anlamakta?
Olsun,hiç farkına varamayabilirdim de...
Ömürlük
Yaşayacağım,ömrümü geçireceğim evimin duvarlarına 2 yazıyı asmaya karar verdim geçenlerde...
Biri bu...
''Yalnızca ateşli bir sabır ulaştırır bizi ateşli bir mutluluğun kapısına...''
''Ağır ağır ölür alışkanlığının kölesi olanlar,her gün aynı yoldan yürüyenler,yürüyüş biçimini hiç değiştirmeyenler,giysilerinin rengini değiştirmeye yeltenmeyenler,tanımadıklarıyl
Ağır ağır ölür tutkudan ve duygulanımdan kaçanlar,beyaz üzerinde siyahı tercih edenler,gözleri ışıldatan ve esnemeyi gülümseyişe çeviren ve yanlışlıklarla duygulanımların karşısında onarılmış yüreği küt küt attıran bir demet duygu yerine “i” harflerinin üzerine nokta koymayı yeğleyenler..
Ağır ağır ölür işlerinde ve sevdalarında mutsuz olup da bu durumu tersine çevirmeyenler,bir düşü gerçekleştirmek adına kesinlik yerine belirsizliğe kalkışmayanlar,hayatlarında bir kez bile mantıklı bir öğüde aldırış etmeyenler.
Ağır ağır ölür yolculuğa çıkmayanlar,okumayanlar,müzik dinlemeyenler,gönlünde incelik barındırmayanlar.
Ağır ağır ölür özsaygılarını ağır ağır yok edenler,kendilerine yardım edilmesine izin vermeyenler,ne kadar şanssız oldukları ve sürekli yağan yağmur hakkında bütün hayatlarınca yakınanlar,daha bir işe koyulmadan o işten el çekenler,bilmedikleri şeyler hakkında soru sormayanlar,bildikleri şeyler hakkındaki soruları yanıtlamayanlar.
Deneyelim ve kaçınalım küçük dozdaki ölümlerden,anımsayalım her zaman;yaşıyor olmak yalnızca nefes alıp vermekten çok daha büyük bir çabayı gerektirir.
Yalnızca ateşli bir sabır ulaştırır bizi muhteşem bir mutluluğun kapısına. ''
Biri bu...
''Yalnızca ateşli bir sabır ulaştırır bizi ateşli bir mutluluğun kapısına...''
''Ağır ağır ölür alışkanlığının kölesi olanlar,her gün aynı yoldan yürüyenler,yürüyüş biçimini hiç değiştirmeyenler,giysilerinin rengini değiştirmeye yeltenmeyenler,tanımadıklarıyl
Ağır ağır ölür tutkudan ve duygulanımdan kaçanlar,beyaz üzerinde siyahı tercih edenler,gözleri ışıldatan ve esnemeyi gülümseyişe çeviren ve yanlışlıklarla duygulanımların karşısında onarılmış yüreği küt küt attıran bir demet duygu yerine “i” harflerinin üzerine nokta koymayı yeğleyenler..
Ağır ağır ölür işlerinde ve sevdalarında mutsuz olup da bu durumu tersine çevirmeyenler,bir düşü gerçekleştirmek adına kesinlik yerine belirsizliğe kalkışmayanlar,hayatlarında bir kez bile mantıklı bir öğüde aldırış etmeyenler.
Ağır ağır ölür yolculuğa çıkmayanlar,okumayanlar,müzik dinlemeyenler,gönlünde incelik barındırmayanlar.
Ağır ağır ölür özsaygılarını ağır ağır yok edenler,kendilerine yardım edilmesine izin vermeyenler,ne kadar şanssız oldukları ve sürekli yağan yağmur hakkında bütün hayatlarınca yakınanlar,daha bir işe koyulmadan o işten el çekenler,bilmedikleri şeyler hakkında soru sormayanlar,bildikleri şeyler hakkındaki soruları yanıtlamayanlar.
Deneyelim ve kaçınalım küçük dozdaki ölümlerden,anımsayalım her zaman;yaşıyor olmak yalnızca nefes alıp vermekten çok daha büyük bir çabayı gerektirir.
Yalnızca ateşli bir sabır ulaştırır bizi muhteşem bir mutluluğun kapısına. ''
24 Şubat 2013 Pazar
Sindire sindire geliyor mutluluk...
Aslında burada geçen yıl yazdığım ne varsa hepsini silmek istedim hatta burayı kapamayı da.
Kapadığım gibi o dönemi,sildiğim gibi bütün cümleleri...
Ama buraya haksızlık olurdu,kötü günümde yanımda olana attığım en büyük kazık olurdu.
Geçmişime,bana,gecelerime,günlerime yazık olurdu.
Mutluluklarımı,huzurumu da paylaşmalıydım.
Vazgeçtim...
Şimdi de yazma tutkuma yenildim gene.
Yazmak,umurunda olmadan yazmak!
Fütursuzca yaşamak ve yazmak!
Şarkılar,kitaplar,yazmak,okumak benim sığınaklarım.
He bir de dostlarım.
Bir de bunların hepsini bana veren tek dost Allah'ım.
Sindire sindire geliyor mutluluk...
9 Ocak 2013 Çarşamba
8 Ocak 2013 Salı
Hesaplaşma
Her şeyin bir zamanı var.
Şu an soğuktan yapraklarını dökmüş,hiç bir keyif vermeyen çicekleri ağaçları; ötelemek hangi akla yatar?
Dahası ne kadar komik olur bu eylem,değil mi?
Onlar hep bu döngüyü yaşamak zorundalar ki hayatları uzun sürebilsin.
Hep güneş yaksa,susuzluktan kuruyor.
Kışın ıslansa güneşe az rastlasa,kurumasa bu sefer içi çürüyor.
İnsan gibi,ben gibi.
Vakit baharken gönlü hoş etmek zaten kolay.
Gönül kırıkken,renkler solmuşken,karlar altında kalmışken gelecek baharı sabırla beklemek marifet...
Kışın geçmesini beklemeyecek kadar seni sevmemiş olan adama inanırsan halin gene kış olur...
Kış bitmez dahası yağmur ,fırtınan eksilmez...
Baharıma ,yazıma gelip keyfini sürdükten sonra kışımda pılını pırtını toplayana ,başka sıcak yerleri bulmaya gidene denecek şeylerim elbette var ama ben demem....
Bahane ,her şey bahane sevmeyene.
Sevene de bahaneler bile vız gelir...
Böyle de çelişkilidir bu iş...
Öğrenebilecek miyim güvenilir insanı bulmayı?
Bana denk gelir mi ki o hep istediğim hayat yoldaşı?
Hayat öyle bir tokatlıyor ki seni...
Sevdim de yaptım dediğin şeyler gün geliyor cam kırıkları olup, içini dışını delik deşik ediyor.
Pişman oluyorsun ama neden biliyor musun?
Hakettiğinin çok üstündeymiş benden gidenler diyorsun..
Yanılgıyı yaşadığın için pişman oluyorsun.
Ben feci bir yumruk yedim kalbimin tam ortasına!
Her şeyi bıraktım; hayatıma giren güvenilir insanların en üstüne koyduğum adam,kendi koşa koşa indi o tepeden!
Bunu gördüm ya asıl darbe bu bana sanırım.
Bittim ben,istemiyorum dahasını desen de bitmiyorsun!
Maalesef bitmiyorsun işte!
Allah kuluna taşıyamayacağından fazlasını vermezmiş,daha da sırtımda,içimde yerler var demek ki darbelerin etkileyemediği!
Hayat böyle ama hayat vefalı ayrıca...
Acıların ,gözyaşlarının sahibi var.
İçim rahat bu yüzden.
Kurur gözyaşları da;oluk oluk akan bunca nehirler kururken güneşten,sıcaktan zamanla..
Bana da gene güneşler doğar,yeşilliklerimden sonra sonbaharıma ,kışıma sabreden başka bi ağaç bulup yaslanırım ben de vakti geldiğinde.
Fena da bi ağaç sayılmam ki ben de...
Uzaktan bakınca sıradanım belki ama yakından bakarsa çok derin çizgiler görür ...
Bu kadar yanıyorsa bu gönül bi o kadar da ferahlayacak,ama vakti gelince.
Ve ben gönlümden neler neler ektiysem toprağa,toplayacağım meyvelerimi zamanı gelince.
Onların tadı başka olacak.
Onlar özel olacak.
Onlar başka olacak.
Çünkü sabır olacak.
Çünkü tecrübe olacak.
...
Ardında gözü yaşlı bıraktığın insandan sonra , girdiğin yollar günün birinde mutlaka ama mutlaka sele kapılıyormuş...
Öğrendim.
Geçmişimle hesaplaşmam bitti sanırım artık.
Gözüm aydın ..
Şu an soğuktan yapraklarını dökmüş,hiç bir keyif vermeyen çicekleri ağaçları; ötelemek hangi akla yatar?
Dahası ne kadar komik olur bu eylem,değil mi?
Onlar hep bu döngüyü yaşamak zorundalar ki hayatları uzun sürebilsin.
Hep güneş yaksa,susuzluktan kuruyor.
Kışın ıslansa güneşe az rastlasa,kurumasa bu sefer içi çürüyor.
İnsan gibi,ben gibi.
Vakit baharken gönlü hoş etmek zaten kolay.
Gönül kırıkken,renkler solmuşken,karlar altında kalmışken gelecek baharı sabırla beklemek marifet...
Kışın geçmesini beklemeyecek kadar seni sevmemiş olan adama inanırsan halin gene kış olur...
Kış bitmez dahası yağmur ,fırtınan eksilmez...
Baharıma ,yazıma gelip keyfini sürdükten sonra kışımda pılını pırtını toplayana ,başka sıcak yerleri bulmaya gidene denecek şeylerim elbette var ama ben demem....
Bahane ,her şey bahane sevmeyene.
Sevene de bahaneler bile vız gelir...
Böyle de çelişkilidir bu iş...
Öğrenebilecek miyim güvenilir insanı bulmayı?
Bana denk gelir mi ki o hep istediğim hayat yoldaşı?
Hayat öyle bir tokatlıyor ki seni...
Sevdim de yaptım dediğin şeyler gün geliyor cam kırıkları olup, içini dışını delik deşik ediyor.
Pişman oluyorsun ama neden biliyor musun?
Hakettiğinin çok üstündeymiş benden gidenler diyorsun..
Yanılgıyı yaşadığın için pişman oluyorsun.
Ben feci bir yumruk yedim kalbimin tam ortasına!
Her şeyi bıraktım; hayatıma giren güvenilir insanların en üstüne koyduğum adam,kendi koşa koşa indi o tepeden!
Bunu gördüm ya asıl darbe bu bana sanırım.
Bittim ben,istemiyorum dahasını desen de bitmiyorsun!
Maalesef bitmiyorsun işte!
Allah kuluna taşıyamayacağından fazlasını vermezmiş,daha da sırtımda,içimde yerler var demek ki darbelerin etkileyemediği!
Hayat böyle ama hayat vefalı ayrıca...
Acıların ,gözyaşlarının sahibi var.
İçim rahat bu yüzden.
Kurur gözyaşları da;oluk oluk akan bunca nehirler kururken güneşten,sıcaktan zamanla..
Bana da gene güneşler doğar,yeşilliklerimden sonra sonbaharıma ,kışıma sabreden başka bi ağaç bulup yaslanırım ben de vakti geldiğinde.
Fena da bi ağaç sayılmam ki ben de...
Uzaktan bakınca sıradanım belki ama yakından bakarsa çok derin çizgiler görür ...
Bu kadar yanıyorsa bu gönül bi o kadar da ferahlayacak,ama vakti gelince.
Ve ben gönlümden neler neler ektiysem toprağa,toplayacağım meyvelerimi zamanı gelince.
Onların tadı başka olacak.
Onlar özel olacak.
Onlar başka olacak.
Çünkü sabır olacak.
Çünkü tecrübe olacak.
...
Ardında gözü yaşlı bıraktığın insandan sonra , girdiğin yollar günün birinde mutlaka ama mutlaka sele kapılıyormuş...
Öğrendim.
Geçmişimle hesaplaşmam bitti sanırım artık.
Gözüm aydın ..
Kaydol:
Yorumlar (Atom)