Gülümse...

Yolculuk var yarın..
Hani aylar önce gidebilsem keşke diye iç geçirdiğim o yolculuk...
İspanyaya...
Bavul,kıyafetler...
Bir de boşluk duygusu bende ...
Yalnızlığın verdiği hafiflik bazen ağır oluyor,bazı durumlarda.
Aile hasreti içimde...
Biraz yalnızlıktan dolayı hassaslık..
Biraz geçmişime yolculuk...
Biraz , boşa giden bolca savurduklarımdan sonra keşke'lerim...
Biraz  can kırıkları...
Biraz şaşkınlıklar..
Biraz bilinmezlikler...
Dünyanın bir çok bölgesine gidebilirim şu saniye,o özgürlüğe sahibim.
Ama dünya çok büyük.
Bense küçücüğüm.
Bazen gittiğim yolu kaybediyorum..
Nerdeyim,nereye gidiyodum,nereye gitmem lazım diye soruyorum...

3 gün önce gözleri gülen insanın ,3 gün sonra  buğulu ,karışık gözleri var...
Ama bu da geçici...
Her şeyin geçici olduğu gibi...
Gülümsemek lazım hep gülümsemek...
Yoksa nasıl yenilenilir...
Bulutlar gitmeli ;gülümsemeli...