...

Yemişim yarınımı,3 ay sonramı,büyüyen yaşımı...
Ne gereksiz  kaygılarım var hem de ne gereksiz!
İnsan endişe edebilir ama kaygı adamı gebertir.
Kontrolünü eline alamadığın bir gidişe hiç ama hiç gerek yook.
Sanki 3 ay sonra hayatta olacağımın garantisini mi aldım?
Bunu neden mi soruyorum.
Geceleri baş dönmeleri yaşıyorum bu sıralar...
Tek başına,yabancı bir ülkede yaşayan biri olarak,bana bi şey olsa kimsenin ruhu duymaz.
Hadi duydu diyelim belki geç kalırlar belki de hastaneye gidene kadar geç olur,çünkü hastane 20 dklık mesafede.
Olacağı varsa olur...
Korktuğumdan değil ama ne gereksiz endişeler,kendini güvence altına alma takıntısı bendeki.
Tam bir şuursuzluk hali!
Deliliğe götüren.
Olacak her şeyin zamanı var,yeri var.
Burada bi şey mi olacak?
Buna kim engel olabilir,ben mi?
Ne 3 ay sonram ne baş dönmelerim size esir olmuyorum.
Geldiğiniz gibi gidersiniz.