Kalabalıklardan çıkınca,evine gelince gene aynı role bürünüyorsun...
Hiç bir ses yok içindeki,beynindeki sesten başka...
Konuşulmayan bir ev.
Ölü ev.
Radyo açıyorsun,televizyon izliyorsun...
Kitap okuyorsun...
Bir an odadan annen girecek gibi oluyor.
Ya da baban seslenecek gibi..
Ya da telefonun çalacak,arkadaşın seni kahve içmeye çağıracak...
Kimse yok.
Telefonun bile çalmıyor.
Bu yüzden erken uyuyorsun.
Kitaplara sarılıyorsun...
Ama bugün uyku tutmuyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder