Sarıl

Hani kelam etmek istemezsin ya,edenleri de susturmak istersin ya.
Neye sarılacağını bilemezsin.
İş,eş,aş.
Hayallerine,umutlarına sarıl be.
Onlar yersiz,zamansız ve sadık.
Sen gel dedikçe gelirler,git dedikçe giderler.
Sarıl sımsıkı.

üstad doğmuş...

Hoppala gene mi Blog günleri??

Kendimi burada buldum aylaaar sonra!

''Kapatsam,silsem...Amaaan boşver!Şifresi neydi? Telefondan girebilirsem şifreyi hatırlayıp olur silerim de,kim uğraşacak...Neyse beklesin bakalım.'' Diye diye ertelediğim sevgili blogum.

Sana bir daha yazmayacağımı düşünmüştüm.
Hiç de ihtimal vermemiştim.
Hani o vakitleri geçirdim ya,sana ihtiyacım yoktu.Bendeki kendini beğenmişliğe bir bak ya!!

Sıkılıyorum bu sıra.
Kendimden.Sonra insanlardan.Sonra insanların yanında iğreti durmayayım diye gösterdiğim çabadan.Sonra o çabalamalar esnasında ben olmayan benden.
Sevmiyorum o BEN'i.

Rüyalar bitti,gerçek hayata gelindi.Gene gerçekler.
O mu bu mu?
Başvurular,Cviler...
Neden böyleyim?Ama bir de böyleyim?
İkilemler.
Ama kimseye anlatmaya mecalim yok.
Anlatasım da yok.
Kimseye koz veresim yani.
Aklımdaki daldan dola konan bu kızı ne yapmalı da sakinleştirmeli?
Nedir bu kendini dibe çekmeler?
Diye sorarken buldum kendimi burada....