Hayat anlaşması

H

Hesaplaşma

Her şeyin bir  zamanı var.
Şu an soğuktan yapraklarını dökmüş,hiç bir keyif vermeyen çicekleri ağaçları; ötelemek hangi akla yatar?
Dahası ne kadar komik olur bu eylem,değil mi?
Onlar hep bu döngüyü yaşamak zorundalar ki hayatları uzun sürebilsin.
Hep güneş yaksa,susuzluktan kuruyor.
Kışın ıslansa güneşe az rastlasa,kurumasa bu sefer içi çürüyor.
İnsan gibi,ben gibi.
Vakit baharken gönlü hoş etmek zaten kolay.
Gönül kırıkken,renkler solmuşken,karlar altında kalmışken gelecek baharı  sabırla beklemek marifet...
Kışın geçmesini beklemeyecek kadar  seni sevmemiş olan  adama inanırsan halin gene kış olur...
Kış bitmez dahası yağmur ,fırtınan eksilmez...
Baharıma ,yazıma gelip keyfini sürdükten sonra kışımda pılını pırtını toplayana ,başka sıcak yerleri bulmaya gidene denecek şeylerim elbette var ama ben demem....
Bahane ,her şey bahane sevmeyene.
Sevene de bahaneler bile vız gelir...
Böyle de çelişkilidir bu iş...
Öğrenebilecek miyim güvenilir insanı bulmayı?
Bana denk gelir mi ki o hep istediğim hayat yoldaşı?
Hayat öyle bir tokatlıyor ki seni...
Sevdim de yaptım  dediğin şeyler gün geliyor cam kırıkları olup, içini dışını delik deşik ediyor.
Pişman oluyorsun ama neden biliyor musun?
Hakettiğinin çok üstündeymiş benden gidenler diyorsun..
Yanılgıyı yaşadığın için pişman oluyorsun.
Ben feci bir  yumruk yedim kalbimin tam ortasına!
Her şeyi bıraktım; hayatıma giren güvenilir insanların en üstüne koyduğum adam,kendi koşa koşa indi o tepeden!
Bunu gördüm ya asıl darbe bu bana sanırım.
Bittim ben,istemiyorum dahasını desen de bitmiyorsun!
Maalesef bitmiyorsun işte!
Allah kuluna taşıyamayacağından fazlasını vermezmiş,daha da sırtımda,içimde yerler var demek ki darbelerin etkileyemediği!
Hayat böyle ama hayat vefalı ayrıca...
Acıların ,gözyaşlarının sahibi var.
İçim rahat bu yüzden.
Kurur gözyaşları da;oluk oluk akan bunca nehirler kururken güneşten,sıcaktan zamanla..
Bana da gene güneşler doğar,yeşilliklerimden sonra sonbaharıma ,kışıma sabreden başka bi ağaç bulup yaslanırım ben de vakti geldiğinde.
Fena da bi ağaç sayılmam ki ben de...
Uzaktan bakınca sıradanım belki ama yakından bakarsa çok derin çizgiler görür ...
Bu kadar yanıyorsa bu gönül bi o kadar da ferahlayacak,ama vakti gelince.
Ve ben gönlümden neler neler ektiysem toprağa,toplayacağım meyvelerimi zamanı gelince.
Onların tadı başka olacak.
Onlar özel olacak.
Onlar başka olacak.
Çünkü sabır olacak.
Çünkü tecrübe olacak.
...
Ardında gözü yaşlı bıraktığın insandan sonra , girdiğin yollar günün birinde mutlaka ama mutlaka sele kapılıyormuş...
Öğrendim.
Geçmişimle hesaplaşmam bitti sanırım artık.
Gözüm aydın ..